محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

547

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

سفيد كردن موى خطاف سرگينش ، طلاءً مجرّب دانسته‌اند . كبريت طلاءً . ياسمين ضماداً ، مؤثر . ستردن موى كرم آبش . ماركيوا برگش ، طلاءً . روغنى كه موى را بسترد ( 21 ) . نيكويى رخسار ابريسم نافع . اثل شرباً و نيز غسولًا . اسقيل سركه‌اش . امسوح شرباً . بصل ضماداً . بقم غسولًا . به ورق ضماداً . بهمن ضماداً . ترمس غسولًا . تودرى نافع . ثمرة الاثل طلاءً . ثوم . چوب چينى . حلبه طلاءً ، جهت رفع چرك نيز . حنظل طلاءً . حنطه ضماداً ، جهت جلاى رخسار بى عديل . حنّا روغنش ، طلاءً . خبز شرباً ، مؤثر . خبث الحديد لعوقاً ، بى عديل . خردل ضماداً ، جهت تصفيهء آن . سعد شرباً . شيرخشت ضماداً ، مؤثر . صعتر مربّا ، قوى الاثر . طين بسيار آتش ديده ، منقّى بشره . طين المصطكى . فجل و نيز روغنش ، طلاءً جهت جلا و رفع خشونت بشره نافع . قثد شرباً ، جهت آن نافع . قراصيا صمغش ، ضماداً مؤثر . قرطم جهت آن نافع . كرنب . كسيلا . لبن البقر شرباً . لبن اللّقاح صاف كنندهء بشره . لسان الثّور جهت آن مؤثر . مسك جهت آن مؤثر . مصطكى جهت جلاى بشره و سرخ كردن آن و نيز روغنش ، طلاءً مفيد . ملح . نارجيل پوستش . ايارج ثياذريطوس ( 2 ) جهت آن نافع . معجون ( 93 ) . معجون ثوم ( 117 ) به غايت مجرّب . مفرّح حارّ ( 2 ) . دهن الزعفران ( 5 ) جهت فساد آن نافع . دهن القسط ( 16 ) جهت آن نافع . در باب هفدهم غسولات و منقّيات بشره و محمّرات و ساير اشياى جيّدهء محسّنهء رخسار ، بسيار مذكور است . حمرهء منكر صبغ ( 15 ) باب هفدهم .